Nazad na » Artikli » Branicevski okrug Artikel-ABCD...
   

Artikli Branicevski okrug
17.12.2009 Clan: Admin

BRANICEVSKI OKRUG


Branicevski okrug se nalazi izmedju 44o 04' 50 " i 44o 49' 20 " severne geografske širine i izmedju 21o 02' 30 " i 22o 03' 30 " istocne geografske dužine u istocnoj Srbiji. Rastojanje krajnjih južnih i severnih strana, kao istocnih od zapadnih iznosi 85 km, a udaljenost dveju najudaljenijih tacaka u okrugu je oko 99 km (ušce Morave u Dunav i krajnja granica kod Žagubice prema Boru). Od ukupno 326 km granice, 186km ili 51,4% odlazi na tokove Dunava i Velike Morave, a 167 km su kopnene granice. Ukupna površina okruga iznosi 3. 855 km2, od toga je poljoprivredna 2. 514 km2 ili 65,2%. Po visinskim karakteristikama, okrug je u granicama od 60 do 1. 316 m, s tim što u zapadnom delu ne prelazi 400 m.

Od ukupnog broja naselja 78% se nalazi u nižem brežuljkasto-ravnicarskom delu. Gustina naseljenosti po jednom kvadratnom kilometru iznosi 68,2, ispod proseka naseljeni su: Golubac, Žagubica i Kucevo. Okrug ima 263. 795 stanovnika. Okrug je veoma interesantan po svom geografskom položaju. Na samoj obali Dunava nalaze se opštine Veliko Gradište i Golubac, a Požarevac, kao središte okruga, veoma je blizu Dunava i Morave, ali i reke Mlave. Žabari su takodje u blizini reke Morave, a opštine Petrovac i Žagubica nalaze se na samoj reci Mlavi, koja izvire u Žagubici. I opština Kucevo ima svoju reku - Pek, koja protice kroz veci deo opštine i kroz samo Kucevo. Zahvaljujuci položaju opštinskih mesta pored reka, u plodnoj ravnici Stiga, po obroncima Homoljskih planina, i moravskom i dunavskom priobalju, okrug ima veoma povoljne uslove za razvijanje svih vrsta delatnosti, od poljoprivrede do industrije.

Kroz Branicevski okrug prolaze znacajne saobracajnice za celu severoistocnu i istocnu Srbiju, preko Velikog Gradišta i Golupca za Donji Milanovac i DJerdap, preko Kuceva za Majdanpek i DJerdap, preko Petrovca i Žagubice za Bor, Zajecar i dalje, a okrug je vezan preko Požarevca za autoput Beograd-Niš, udaljen samo 20 km. Iz pravca Beograda ide železnicka pruga Požarevac - Kucevo - Majdanpek - Bor. Branicevski okrug spada u razvijene u Republici. Skoro da nema privredne delatnosti koja nije prisutna, na bilo koji nacin, na tom podrucju. Najzastupljenija i najbogatija je poljoprivreda na prostorima Stiga i u dolinama reka Dunav, Velike Morave, Mlave i Peka. Drvna industrija je razvijena u Kucevu, Žagubici, Petrovcu i delimicno u Golupcu i drugim opštinama. Energetika je preko TE Kostolac znacajna ne samo za okrug, nego i Republiku Srbiju, a to su ugalj, nafta i voda. Stocarstvo, tekstilna, prehrambena i metalna industrija, kao i veoma dobro razvijen saobracaj, upotpunjuju bogatstvo okruga.

Ceo okrug, dobro je pokriven zdravstvenom mrežom, a kontrolu okoline, namirnica, vode, vazduha i drugog u vezi zdravlja redovno prati Zavod za zdravstvenu zaštitu u Požarevcu. Podrucje okruga i šire okoline pokriva Eparhija Branicevska, cije je središte u Požarevcu. Dobro su razvijeni kulturno - zabavni život, informativna delatnost preko nekoliko lokalnih listova, radio i TV stanica, kao i niz drugih sportskih i turistckih manifestacija

RELJEF
U donjem delu, u dolinama Velike Morave, Dunava, Mlave i Peka, kao i u Stigu, s vecim i manjim pobrdjima, preovladjuju ravnice, a veci deo opštine, Kucevo, Golubac, Petrovac, Žagubica, jeste planinski, na padinama i visoravnima Kucajskih i Homoljskih planina. Po svom geografskom položaju, okrug se sastoji iz dva dela: planinskog i ravnicarskog. Deo okruga, koji pokriva planinski masiv, naslanja se na opštine Majdanpek, Bor, Despotovac, Svilajnac i Smederevo, kao granicne opštine, a planinski vrhovi su od oko 100-1300 metara nadmorske visine.

KLIMA
U zavisnosti od geografskog položaja postoje dve klime. Ona koja dominira u planinskom delu, oštrija je i duže traje pa je i temperaturna razlika nešto nepovoljnija u odnosu na umereno-kontinentalnu klimu u ravnicarskom delu okruga. Otuda i zima u planinskim delovima pocinje nešto ranije i malo duže traje, jer se i padavine (sneg) duže zadržavaju. Prosecna godišnja temperatura iznosi 13,20C, a najhladniji meseci su decembar, januar i februar. Prosecne padavine su oko 50,4 litra po m2. Vetrovi najcešce duvaju s istocne strane, dobro poznata košava, ali i sa severozapada tako da je u toku godine preko 170 dana vetrovito, ponekad veoma hladnih.

RUDNI RESURSI
Podrucje branicevskog okruga prilicno je bogato rudnim resursima, jer ima dosta nalazišta kvalitetnog uglja u kostolackom basenu, zatim u Krepoljinu, kod Melnice i još nekim manjim mestima. U opštinama Golubac, Kucevo, Petrovac postoje kamenolomi, a u Žagubici se nalazi kamenolom s oplemenjenim kamenom koji se obradjuje, drobi i priprema za specijalne gradjevine. Postoje i rezerve kvarca na podrucju Žagubice i Kuceva. U plodnom Stigu postoje i solidna naftnosna nalazišta. Poznato je da postoje i druge rude u vecim ili manjim kolicinama. Pored toga, veoma su dobri uslovi za proizvodnju gradjevinskog materijala od opeke (cigla, crep). Vrlo kvalitetni pesak i šljunak nalaze se u koritu Dunava i Velike Morave. Na podrucju opštine Kucevo postoji i proizvodnja kreca.

VODE
Recni tokovi Dunava, Velike Morave, Mlave i Peka, kao i niz manjih recica, kao što su Vitovnica, Tisnica i druge, cine veliko bogastvo ogruga. Prava je retkost da su skoro sva opštinska mesta na obalama reka, otuda je i pitanje potrošnje pijace vode i vode za komunalne potrebe na najbolji nacin rešeno. Požarevac ima izvorišta vode blizu Velike Morave iz koje se snabdeva grad. I ostale opštine takodje putem izvora ili reni bunara, rešile su problem pijace vode.

Na teritoriji okruga postoje manja ili veca veštacka jezera: kod Zaove, Suvog dola, Žagubice, zatim svima poznato Srebrno jezero i druga. Bez obzira na bogatstvo ovog podrucja vodotokovima, navodnjavanje poljoprivrednih zasada još uvek se veoma malo obavlja. Interesantno je da reka Mlava koja izvire u Žagubici, citavim svojim tokom tece kroz podrucje ogruga, kroz opštine Žagubica, Petrovac, Malo Crnice i Požarevac, pa se nedaleko od Kostolca uliva u Dunav. Ovaj kraj nema nijednu banju, ali ima Krupajsko vrelo s toplom vodom zatim vrelo u Ždrelu, takodje s toplom vodom, za koja posetioci kažu da su lekovita.

ZEMLJIŠTE
Najrodniji deo Branicevskog okruga je veliko podrucje Stiga, koji se prostire izmedju opština Požarevac, Veliko Gradište, Petrovac i Malo Crnice. Tu prakticno uspeva sve. Najcešce se seju pšenica i kukuruz, suncokret, šecerna repa i druge kulture. Stig i zemljište oko vodotokova reka ima nešto više od 50% obradive površine u okrugu, što ne znaci da obradivih površina nema u ostalom delu. Pobrdja imaju najcešce vocnjake, vinograde i pašnjake.

RAZVOJ PRIVREDE
Za privredni razvoj okruga postoje svi preduslovi. Drvna industrija je narocito razvijena u Kucevu, potom u Žagubici, a delom i u Petrovcu i Golupcu. Za prehrambenu industriju postoje vrlo dobri potencijali , a nosioci su kombinati "Bambi", "MIP", "Voceprodukt" i drugi. U Velikom Gradištu radi fabrika ulja "Dunavka", a u Malom Crnicu je jedan od vecih mlinova, u Petrovcu se vrši prerada voca... Veliki rasadnik u Žabarima svojim sadnim materijalom snabdeva ceo okrug i šire poducije Srbije. Najcešce su sadnice raznog voca i vinove loze. Rasadnik je veliki proizvodjac voca koje cuva u svojim hladnjacama i plasira ga na domace ali i na inostrano tržište. Metalna industrija je zastupljena u proizvodnji poljoprivrednih mašina, narocito za zaštitu bilja, zatim opreme za Kostolacke elektrane i metalnih proizvoda preduzeca u Velikom Gradištu.

Postoji niz manjih ili vecih privatnih fabrika za proizvodnju metalnih proizvoda, kao i servisa. Zahvaljujuci bogatstvu prirode celog podrucija, rekama, šumama, brdovitim predelima, postoje mogucnosti za razvoj raznovrsnog turizma, posebno lova i ribolova. Atraktivnosti doprinose i kulturno-istorijski spomenici i razne turisticko-zabavne manifestacije. Na putu prema Žagubici, preko Petrovca i Gornjaka, ima više manastira: Zaova, Bradaca, Vitovnica, Gornjak, i Trška crkva. Vrlo su posecena i izletišta Trest i vrelo Mlave. Iduci prema Kucevu nalazi se poznata pecina Ceremošnja, blizu Velikog Gradišta je manastir Nimnik, a na obali Dunava vec dobro poznato Srebrno jezero s vikend naseljem i kampom. Kod Golupca je takodje poznato vikend naselje Vinci i cuveni Golubacki grad. Nedaleko od njega je manastir Tuman, a nešto dalje je DJerdapska klisura.

U Požarevcu se nalazi cuvena galerija Milene Pavlovic - Barili, dobro poznati muzej, a tu je i Ergela ljubicevo. Turisticku ponudu upotpunjavaju razne kulturne, zabavne, sportske i druge priredbe: Ljubicevske konjicke igre, "Milenini dani" - bijenale, "Milivojevi dani", Izložba sitnih životinja i cveca - "Ljubimac", "Stiški akordi", Bal Roma, u Kucevu "Homoljsi motivi", "Carevcevi dani" u Velikom Gradištu Alaske veceri, potom Golubacki kotlic, Fedras u Malom Crnicu, DELIS-republicka smotra decijeg likovnog stvaralaštva u Petrovcu, "Mlava peva"... Sportskih manifestacija ima mnogo, skoro u svakom vecem mestu, ali je vredno zabeležiti da se ne retko i neka medjunarodna sportska takmicenja održavaju u sportskom centru Požarevac i Kostolac, ali i u drugim mestima. Sve to cini ovo podrucije idealnim za stacionirani ili tranzitni turizam.

ENERGETSKI IZVORI
Prvi energetski izvori su svakako vode koje pokrec umnogobrojne vodenice, takozvane potocare. Danas skoro da ih i nema. Prva elektricna centrala na podruciju okruga bila je u Velikom Gradištu, na reci Pek. Zabeleženo je da je Veliko Gradište dobilo osvetljenje pre Požarevca, a Požarevac tek 1925. godine iz termoelektrane u Požarevcu. Prva termoelektrana u Kostolcu pocela je s radom 1948, iako se tu ugalj poceo da eksploatiše još sedamdesetih godina prošlog veka. Nafta kao energetski pogon nadjena je u stiškoj ravnici osamdesetih godina i znatno utice na snabdevenost tržišta. Danas Kostolacke elektrane, koristeci ugalj kao pogonsko gorivo, proizvode struju koliko i DJerdap.

BILJNI I ŽIVOTINJSKI SVET
Konfiguracija zemljišta Branicevskog okruga je takva da obiluje ravnicarskim terenima, livadama, šumama, planinama i recnim dolinama i otud uspevaju sve vrsta bilja, razne poljoprivredne kulture, trave, šumsko drvece svih vrsta. Obilje biljnog sveta omogucilo je razvoj životinjskog sveta. Zastupljene su sve vrste sitne divljaci, od zeca, fazana, prepelice, jarebice, i drugih do krupnih životinja, kao što su srne, divlje svinje, lisice, jazavci, što pruža pravo zadovoljstvo lovcima. I ribolov je, svakako, veoma zastupljen, a najkvalitetnija riba je pastrmka koje najviše ima u reci Mlavi, i njenom gornjem toku, nedaleko od izvorišta. U Žagubici postoji citav sistem za uzgoj pastrmki, koje se cesto nadju na trpezi potrošaca širom zemlje.

PRAISTORIJA
Branicevski okrug je veoma bogat arheološkim, a posebno praistorijskim nalazištima. Prikupljanje podataka pocelo je još krajem prošlog veka, a njihovo naucno proucavanje pocetkom ovog veka. Danas postoji muzej u Požarevcu sa zanimljivom praistorijskom zbirkom. Kulturni razvoj podrucija još u praistorijsko doba bio je uslovljen geomorfološkim položajem, a kasnije i ekonomskim mogucnostima, a Branicevski okrug leži na granici dve velike kulturne oblasti praistorijske Srbije: Pomoravlje, koje predstavlja deo glavne saobracajnice praistorijskog Balkana i Podunavlja, koje je omogucavalo tesnu vezu sa srednjom Evropom. Oko 2000. godine p.n.e. veliku ulogu u razvoju ovog kraja igralo je rudno blago. Potreba za dobijanjem i preradom metala stvorila je osnove za razvoj zanatstva a time i podelu na staleže.

U ranom bronzanom dobu, posle 2000 godine p.n.e., jacale su plemenske zajednice i formirale se lokalne kulturne grupe. Narocito znacajna u ovom kraju bila je Kostolacka grupa, koja se odlikuje grncarijom odredjenih oblika i ornamenata. Na tom mestu, u vizantijskom dobu uzdizala se tvrdjava Viminakion. Slicni kulturni ostaci nadjeni su i u Klicevcu. Ipak, najizrazitija je bila žutobrdska grupa, sa lokalitetom na Žutom brdu kod Usija. Tu je postojalo veliko praistopijsko naselje u vremenu oko 1500-1200. godine p.n.e. njena kultura se odlikuje grncarijom, ukrašenom raznolikim šarama, zatim kipovima vrhovne boginje tog vremena, obucene u dugu zvonastu suknju. U prvom veku p.n.e. stanovništvo podunavlja bilo je u tesnoj vezi s Dacanima koji su živeli na levoj obali Dunava. U tim krajevima, na više mesta, na primer u Dubravici, nadjena je grncarija starih Dacana.

DOLAZAK RIMLJANA
Rimske legije su stigle u Požarevac i okolinu u prvim decenijama naše ere. Rimska imperija je nastojala da raširi svoju teritoriju narocito u podunavskim oblastima koje su bile bogate žitom i rudnim blagom, a bilo je i robovske radne snage. Na obalama Dunava gradili su nova naselja pa je tako nastao Viminacijum (kod Kostolca). To je bila tvrdjava sa poplocanim ulicama, kupatilom, vodovodom, kanalizacijom. Slicna naselja bila su i Kastra Maragum, Lederata (Ram), Pinkum (Veliko Gradište), Kupe(Golubac) a imala su znacaj strategijski i ekonomski razvijenih gradova i predstavljala centre rimskog rudarstva i trgovine. Govorilo se latinskim jezikom , verovalo se u rimske bogove i poštovali se rimski obicaji. Postojala je dobro razvijena mreža puteva i saobracajnica. Razvoj je cvetao sve do cetvrte decenije petog veka kada Huni osvajaju rimske gradove a medju njima Maragum i Viminacijum. U traganju za rudama Rimljani su prodrli u dolinu reke Peka, osnivajuci naselja i podižuci rudarske kolonije. Na ušcu Peka u Dunav podignuta je varoš Pinkum. Za vreme vladavine cara Hadrijana, koji je razvio rudarstvo u Gornjoj Meziji, Pinkum doživljava zlatno doba. Tragovi rimskog rudarstva nalaze se i u Kucajni, Majdanpeku, Železniku i Blagojevom Kamenu.

EPOHA BRANICEVA
U srednjem veku ovaj kraj je nazvan Branicevo. Prostirao se prema zapadu do Morave, na jugu do blizu ušca Resave, a severno je granica je bila odredjena Dunavom. Branicevu su pripadala i sela Šetonje i Ždrelo na jugoistoku. Uz Branicevo, kao oblast, obicno se spominje i Kucevo, poznato od pocetka XIII veka. Madjari su 1272. godine organizovali Banovinu Braniceva i Kuceva koja je obuhvatala sela Drugovici, Vlasi, Radivojevici, Vlasi Košarna. U Kucevu se nalazilo i rudarsko naselje Železnik. Najznacajniji grad bio je Branicevo, koji se razvio na ruševinama antickog Viminacijuma. Pocetkom jedanaestog veka pominje se kao središte episkopa. Preko njegove teritorije prolazili su i krstaši tokom krstaških ratova, odakle su nastavljali put do Niša, Sredca (Sofije) i Jedrena. Branicevo je cesto bilo predmet sukoba izmedju Vizantije, Ugarske i Bugarske, a kasnije izmedju Srbije i Ugarske.

Zahvaljujuci svom položaju imao je veliki ekonomski znacaj tako da su Dubrovcani u XV veku za njega govorili "vrlo bogat grad". Od drugih gradova u Branicevu znacajni su bili i Hram (Ram), istocno od Braniceva na Dunavu, zatim Ždrelo na izlazu iz Gornjacke klisure i u blizini Ždrela-Vitovnica. Kad su Bugari 864. godine prihvatili hri šcanstvo osnovana je episkopija sa središtem u Branicevu. Posle propasti prvog bugarskog carstva 972. godine, Branicevski kraj je pod vlašcu Vizantije, zatim ubrzo ulazi u sastav Makedonske države cara Samuila, a onda je Vizantija opet zavladala citavim Balkanskim poluostrvom i Branicevo ostaje duže vreme pod njenom vlašcu. Branicevska eparhija bila je sastavu autokefalne Ohridske arhiepiskopije. Nakon naglog slabljenja Vizantije, Madjari napadaju Beograd i Branicevo i pustoše ih. U savezu sa Srpskim velikim županom Stefanom Nemanjom, koji se oslobodio vizantijskog vazalstva, opet napadaju Beograd i Branicevo i dopiru do Sofije. Ubrzo je došlo do sloma Vizantije i osnivanja Latinskog carstva(1204). Kada je 1261 ona ponovo obnovljena, njena granica je bila daleko od Dunava, od koga su je odvajale Srbija i Bugarska. Vizantija je zauvek isterana iz branicevskog kraja. Od pocetka XIII veka, dve države bore se da ucvrste svoju vlast u branicevskom kraju-Ugarska i Bugarska. Njihov sukob ce trajati nekoliko decenija i Branicevo ce cesto menjati gospodara.

Do konacnog završetka Ugarske vlasti doveli su braca Drman i Kudelin, koji su se odmetnuli i poceli samostalno upravljati Branicevom i Kucevom. Madjari su pokušali da im otmu vlast ali bezuspešno. Tek u sukobu sa Srbima 1291. godine Kralj Dragutin uz pomoc brata Milutina uspeo je da slomi otpor Drmana i Kudelina i Branicevo ulazi u sastav Dragutinove države i pod srpsku vlast. Posle smrti Kralja Dragutina 1316. godine njegovu vlast preuzeo je Milutin. Srpska granica ustaljuje se u ovom kraju na Dunavu. Raspadanje srpske države pocelo je posle smrti Cara Dušana 1355. usled težnje vlastele za samostalnošcu. U Branicevu su vladali Rastislavici.

Za vreme Dušanove vladavine pominju se tri brata: Rajko, Radoslav i Branko. Godine 1361. glavni predstavnik porodice bio je Radic Brankovic, sin Branka Rastislavica. On je više godina vladao Branicevom, sve do 1379. kada je Knez Lazar obnovio srpsku državu odstranjujuci suparnicke feudalce. Poraz Srbije od Turaka na Kosovu i prelazak Srbije u vazalni odnos prema Turskoj doveli su do borbe izmedju Ugarske i Turske na Dunavu. Turci su zapoceli pljackaške pohode preko Dunava, a Madjari su upali u severnu Srbiju, potisnuli Turke, ušli u Branicevo i stigli do grada Vitovnice. Borbe u Branicevu su se nastavile. Godine 1392. Kralj Zigmund je dopro do Ždrela na Mlavi, ali se ubrzo povukao. Tursko- Madjarske borbe u severoistocnoj Srbiji bile su za izvesno vreme prekinute 1402. nakon Angorske bitke, kada je Turska poražena, a despot Stefan Lazarevic postao ugarski vazal. Borbe su ponovo nastavljene za vreme vladavine despota DJurdja Brankovica (1427-1456). Ugarska vojska je prešla Dunav kod Požežene 1437. godine. Turska vojska, nadiruci da suzbije Madjare, takodje je prešla preko Braniceva. Ceste borbe na ovoj teritoriji dovele su do osiromašenja zemlje. Sultan Murat Drugi prisilio je despota DJurdja da mu ustupi "vrlo bogat svoj grad Branicevo". Pocetkom XVI veka, Ugarska vojska sa Srbima prešla je Dunav kod Hrama i spalila Kladovo, Vidin i Nikopol. To su bili bezuspešni napadi pa je Dunav ostao granica izmedju Turske i Ugarske, a Turci su držali Hram, Golubac i oblast Braniceva. Iz perioda vladavine Kneza Lazara Srbijom ostale su dve povelje.

U povelji iz 1380. godine Knez Lazar je pod upravu manastira u Ždrelu stavio je veliki broj naselja i oblasti. U njoj se pominju naselja koja i danas postoje: Kisiljevo, Voluja, Biskuplje, Vošanovac. Druga povelja je iz 1381. godine i njome se manastiru Ravanica odredjuju naselja: Vojilovo, Cerovica, Vukovic, Popovci, Živica, Makce, Klenovnik, Topolovnik i druga.

OD TURSKE VLADAVINE DO DRUGOG SVETSKOG RATA
Najezdom Turaka na srpske zemlje otvoreno je novo istorijsko poglavlje. Srbija ce kao vazalna despotovina , posle poraza na Kosovu, vegetirati citavih pet vekova. Narod je živeo veoma teško. Srbi su morali da žive daleko od gradova, varoši i drumova. Osvojene srpske zemlje, Turci su podelili na sandžake, nahije i kneževine. Više sandžaka i nahija sacinjavali su pašaluk. Požarevacka nahija pripadala je Beogradskom pašaluku i imala je najviše sela (194). Srbi su morali da daju Turcima velike poreze i harace a svakako najstrašniji je bio danak u krvi, otimanje srpske dece i obucavanje za turske janjicare. Zbog takve turske tiranije srbi su bili naklonjeni Austriji i austro-turskom ratu koji je završio Požarevackim mirom 1718. godine. Naredne 22 godine Srbijom je upravljala Austrija, sve do Beogradskog mira 1739. godine, kada su granice pomerene na Savu i Dunav pa je Beogradski pašaluk, kome je pripadala i Požarevacka nahija, ponovo došao pod tursku vlast. U austro-turskom ratu (1788-1791), koji je završen mirom u Svištovu, Srbi su dobrovoljno ucestvovali na strani Austrije. Zbog te svoje naklonjenosti Austriji, Srbi su ispaštali kad su Turci ponovo zavladali ovim krajevima. Sveteci se, palili su im domove, pljackali ih i ubijali.

Veliki broj Srba je pobegao iz Beogradskog pašaluka u Austriju, mada su i oni bili veoma okrutni. Sultan tada odlucuje da Srbima da neka prava. Objavljuje tri fermana u kojima kaže da Srbi mogu da biraju kneževe, da Turci žive samo u gradovima i da osim poreza svaka glava treba da dotera kola sena i kola drva za pašu i vojsku. Sve to nije imalo velikog znacaja, jer su turski zulumi i dalje trajali i Srbi su bili u sve težoj situaciji, što je dovelo 1804. do Prvog srpskog ustanka. Na celo je stao Karadjordje, koji je u narodu imao veliki broj pristalica. Brzo je osvajao deo po deo Srbije pa je iste godine ucestvovao u oslobadjanju Požarevca. Veliki broj ustanika bio je iz branicevskog kraja a medju njima ostala su zapamcena imena Milenka Stojkovica iz Klicevca i Petra Dobrnjca iz Dobrnja. Drugi srpski ustanak poveo je Miloš Obrenovic, koji osvaja veliki deo Srbije, izmedju ostalih i Požarevac, koji ce sve do 1914. godine, punih sto godina biti slobodan zajedno sa branicevskim krajem. Miloš je uspeo da s Turcima napravi sporazum da Turci žive samo u vecim gradovima i da se harac ne ubira direktno , vec ga placa vlada kneza Miloša. Knez Miloš je mnogo ucinio za ceo Branicevski kraj, ali najviše za sam Požarevac, koji mu je bio dugo vremena druga prestonica. U Požarevcu je intenzivno razvijao trgovinu, zanatstvo i druge delatnosti. Takodje, otvara sud, škole, vojnu akademiju. Može se slobodno reci da je Požarevac i ceo kraj za vreme Miloša doživeo pravi procvat.

Prvi svetski rat Branicevski okrug je doživeo kao cela Srbija. Mnogi su krenuli u rat i nikad se nisu vratili. O tome govore mnogi spomenici u skoro svakom selu Branicevskog okruga. Mnogi su ostavili kosti po albanskim gudurama, na Solunskom frontu, na Kajmakcalanu i drugim delovima Srbije. Požarevacki kraj dao je dva puka u Prvom svetskom ratu. I Drugi svetki rat je uzeo žrtve iz Branicevskog okruga. Mnogi su izgubili živote i ostali bez svojih bližnjih i imovine.


Stampajte   Prikaz stampane verzije
Preporucite nas   Preporuci tekst
0 Komentar/a   Komentar/a
 
Rezultat ø 10,00
4 x Glasano
Na gore Na gore